De telefoon ging. Onbekend nummer. Ik nam op.
“Hoi, je spreekt met Babette Turkenburg… van het AD.”
Ik dacht: huh? Het AD? Voor mij? 
Ze wilde me interviewen. Over dat ik kleurenblind ben én fotograaf. En dat ik gewoon hier, uit de regio, kom.
Ik voelde me toch wel een beetje vereerd, eerlijk is eerlijk. 
En ik wist nog helemaal niet wat me te wachten stond.
Want de volgende ochtend zaten we al samen op het terras. Koffie erbij, gewoon praten. Over vroeger, over hoe het begon op Hyves, over vallen en opstaan.
“Gewoon proberen en vaak op je bek gaan”, zei ik. En zo is het ook.
En voor ik het wist… had Babette er al een heel verhaal van gemaakt.
Wil je het hele interview lezen klik hier of lees het door op de foto te drukken.
